Witamy na naszej stronie.
Potrzebujesz informacji? Zadzwoń:
Potrzebujesz informacji? Zadzwoń:
+48 91 38 64 412
+48 603 270 888
+48 603 270 888
Atrakcje Pobierowa i okolicy
O POBIEROWIE
Pobierowo to popularna miejscowość letniskowa położona miedzy Rewalem a Dziwnowem, wśród nadmorskiego lasu sosnowo-świerkowego. Jest najbardziej na zachód wysuniętą miejscowością Wybrzeża Rewalskiego. Pobierowo posiada rozległą, piaszczystą plażę, która zachęca do słonecznych i morskich kąpieli, a także spacerów na powietrzu nasyconym związkami jodu i magnezu. Ponadto panują tu dobre warunki do uprawiania windsurfingu i innych sportów wodnych. Urok tej miejscowości przyciąga co roku tysiące turystów. Jeśli planujesz dobrze wypocząć - przyjmij nasze zaproszenie o każdej porze roku.
HISTORIA POBIEROWA
Najstarsza informacja o Pobierowie pochodzi z 1386 r. Osada była lennem rodu von Kleist, aż do XVIII wieku, gdy rodzina sprzedała posiadłość. Od XIX w. osada zaczęła tracić rolniczy charakter, z powodu zasypywania ziemi uprawnej piaskiem z brzegu morskiego i zaczęła przekształcać się w miejscowość wypoczynkową. W roku 1820 nastąpiło oddzielenie chłopów od majątku ziemskiego należącego od lat do rodziny von Kleistów. Chłopi utworzyli gminę Małe Pobierowo, podczas gdy majątek zachował nazwę Duże Pobierowo.
W roku 1886 w księgach ziemskich zarejestrowanych było kilkudziesięciu rolników, a na początku ubiegłego stulecia zaledwie trzech. W 1896 r. majątek przeszedł w ręce niejakiego Roberta Krause. Początki kąpieli morskich w Pobierowie, określa się na około 1907 r., kiedy to rolnik Frohreich wybudował nad morzem hotel "Seeblick". Inne rodziny osiadały się po zachodniej stronie miejscowości. W okolicy hotelu powstawały nowe budynki, m.in. powstała masarnia i piekarnia.
PIASZCZYSTA PLAŻA
Piękna, czysta (jako jedna z pierwszych w Polsce była wyróżniona certyfikatem Błękitna Flaga), z wydzielonymi, strzeżonymi latem kąpieliskami. Latem na plaży w ramach Akademii Słońca odbywają się zajęcia sportowe i rekreacyjne, w których mogą brać udział i dzieci i dziadkowie.
SZLAKI ROWEROWE
Przez miejscowość Pobierowo ciągną się dwa szlaki turystyczne. Możemy wybrać się na wycieczkę znakowanym, niebieskim Szlakiem Pobrzeża Rewalskiego. Ma on swój początek właśnie w Pobierowie a następnie przebiega przez miejscowości Gostyń i Dreżewo i kończy się w Trzęsaczu skąd możemy wrócić do Pobierowa zataczając krąg. Wzdłuż szlaku możemy znaleźć kilka drzew posiadających miano pomników przyrody.
PARK LINOWY
Na przepięknej, zalesionej działce położonej tuż nad brzegiem Bałtyku powstał Park Linowy "Polskie Morze". Wizyta w parku zapewni Państwu niezapomniane wrażenia, skoki adrenaliny i wysiłek na świeżym powietrzu zgodnie z obowiązującą modą na aktywny wypoczynek.
Parki linowe to jedna z najbezpieczniejszych form aktywnego wypoczywania na wysokości. Zapraszamy wszystkich małych i dużych do spróbowania swoich sił pod okiem profesionalistów, na jednej z trzech tras o zróżnicowanym stopniu trudności.
Łącznie do Państwa dyspozycji pozostaje 58 przeszkód oraz 64 platform. Czas trwania pojedynczego przejścia waha się od 10-15 min w przypadku trasy dziecięcej (żółtej), do 45-50 min w przypadku trasy zaawansowanej (czarnej). Profesjonalna obsługa oraz przepiękne okolice dają możliwość przeżycia w parku niezapomnianych chwil zarówno klientom indywidualnym, jak i rodzinom oraz grupom zorganizowanym.
KOLEJ WĄSKOTOROWA
Przez Rewal przebiega linia kolejki wąskotorowej, jeżdżącej do Niechorza, Trzęsacza, Trzebiatowa i Gryfic. W Gryficach znajduje się Muzeum Kolei Wąskotorowej, w którym znajdują się zabytkowe parowozy oraz tabor.
W letnie weekendy ciuchcia retro kursuje na trasie Gryfice–Trzęsacz–Rewal–Niechorze. Grupy zorganizowane mogą wynająć stary parowóz z wagonikami i pojechać na wybraną trasę.
RUINY KOŚCIOŁA W TRZĘSACZU
Ruiny to pozostałość po wybudowanym na przełomie XIV i XV wieku gotyckim kościele pw. św. Mikołaja. Świątynia pierwotnie wzniesiona w odległości ok. 1,8-2 km od brzegu morza, pośrodku wsi, uległa zniszczeniu w wyniku procesów abrazyjnych. Do dzisiaj zachowała się jedynie południowa ściana kościoła znajdująca się u szczytu klifu.
Wymiary świątyni oraz detale architektoniczne czyniły z niej jedną z najokazalszych budowli wśród wiejskich kościołów Pomorza Zachodniego. Należący początkowo do katolików kościół po reformacji (Sejmik Trzebiatowski, 1534) stał się świątynią ewangelicką. W ciągu kolejnych wieków kościół był remontowany i przebudowywany. W 1658 r. świątynię odremontowano oraz wyposażono w renesansowe i barokowe ławy, stalle, ambonę, chrzcielnicę i ołtarz. Wnętrze kościoła zostało rozgrabione przez Rosjan w czasie wojny siedmioletniej. Postawiona w 1650 r. drewniana wieża w latach 1760 oraz 1818 była niszczona przez uderzające w nią pioruny i ostatecznie rozebrana. W jej miejsce postawiono dzwonnicę z dwoma dzwonami. Na terenie przykościelnym znajdował się cmentarz, który morze zaczęło odsłaniać w II połowie XVIII wieku. Zamknięto go w 1809 r.
LATARNIA MORSKA W NIECHORZU
Decyzja o budowie latarni morskiej w Niechorzu zapadła w 1860 roku. Latarnia została uruchomiona w grudniu 1866 roku. Wieża latarni została wybudowana z licowej cegły. W dolnej części ma przekrój czworokąta, natomiast w górnej, powyżej przybudówek – ośmiokąta. Wierzchołek wieży wieńczy taras widokowy z balustradą. Na szczycie została umieszczona laterna, w której jako źródło światła wykorzystano aparat Fresnela I klasy.
Podczas działań wojennych w 1945 roku, pocisk artyleryjski zniszczył laternę, w której znajdowała się lampa i aparatura umożliwiająca świecenie latarni. Niemcy podczas wycofywania się założyli w budynku 8 ładunków wybuchowych, które zostały znalezione przez latarników po wyzwoleniu latarni (nie zdążyły detonować). Latarnia została odbudowana według dawnej dokumentacji, a jej ponowne uruchomienie nastąpiło 18 grudnia 1948 roku.
W 1999 roku wykonano kapitalny remont latarni.
Wiosną 2008 roku wykonano remont tarasu widokowego i laterny. Remont objął wymianę podłoża i balustrad tarasu oraz wymianę siatki zabezpieczającej i szyb laterny.
